Twoja wyszukiwarka
Często trzeba pokazać rodzicom, że komputer służy nie tylko do gier. Często słyszymy „znowu przy komputerze; i do tego jakieś głupie gry!". Należy wczytać grę Atomix i poinformować rodziców o tym, jak doskonały jest taki sposób nauki chemii. W tej grze musisz składać porozrzucane pierwiastki w związki chemiczne. Cała akcja dzieje się w różnych labiryntach, a jedynym Twoim przeciwnikiem jest czas. Aby ujrzeć napis Congratulations należy ułożyć 27 związków chemicznych i poukładać 3 zestawy menzurek.
Niestety, autorzy gry nie przewidzieli żadnych pułapek, takich jak dziwne reakcje na złe ustawienie molekuł (a przecież wodór i tlen to mieszanina wybuchowa). Przy dwudziestym etapie gracz zasypia, bo gra go nudzi. Dodatkowo twórcy programu zapewne nie wiedzieli, że cząsteczka wody to dipol i nie jest liniowa. Zaletą programu jest zmuszanie gracza do patrzenia na wzory strukturalne różnych związków. Łatwiej w ten sposób jest je zapamiętać.
Podsumowując muszę stwierdzić z bólem, że rewelacyjny pomysł na grę został skopany, ale może dzięki Atomixowi rodzice pozwolą dłużej siedzieć przy komputerze?
Firma: Thalion
Rok produkcji: 1990
Komputer: Amiga, IBM PC
Grafika (PC): VGA
Dźwięk (PC): brak
Junior
dla TS 01/92
***