Droid

MIRAGE 1993

Commadore

To po prostu nieprawdopodobne. Po latach służby, osiągnięciu perfekcji w po­sługiwaniu się bronią i wielu spektakular­nych sukcesach - taka kompromitacja! Zostałeś skierowany na najgłębsze zadu­pie galaktyki. Planeta ma atmosferę zbli­żoną do ziemskiej, z nieszkodliwym zgoła dodatkiem metanu i siarkowodoru.

To i tak nie jest jeszcze najgorsza z wiadomości. Twoje zadanie polegać będzie na OCHRONIE. Żadnego bez­myślnego prowadzenia ognia - oszczędność amunicji - snajperska precyzja -natychmiastowe reakcje - mowa trawa.

Ty i tak wiesz swoje. Na każdej plan­szy otrzymujesz przecież nowy maga­zynek. 11 naboi to aż nadto na kilku napastników, zwłaszcza, że jeden cel­ny strzał wystarcza. Przeciwnicy wynu­rzają się znienacka, mają swoje stałe miejsca w poszczególnych komnatach. Używają AK-47 kaliber 5 mm, z których prują do krytego przez ciebie robota. Trafieni rozsypują się w pył i osiadają na ziemi. Najlepiej celować w nich z przo­du i być szybszym rozpoczynając ogień.

Robot wygląda jak przez okno, produ­cent dokonywał cięć budżetowych w dziale wzornictwa przemysłowego. Zamiast nóg czy gąsienic, DROID ma sprężynę, na której skacze po torze sinusoidalnym. Porusza się bez większego celu, co jest szczególnie bolesne, kiedy ma fantazję zwiedzić wszystkie puste platformy w po­mieszczeniu. Nawet jeżeli ma jakiś cel wyprawy, wątpliwe, czy dotrze do niego w takim tempie.

Grafika jest stosunkowo prosta. Auto­rzy starali się osiągnąć maksymalny efekt minimalnym nakładem środków. Na tle ogólnym najlepiej prezentują się sylwet­ki nieprzyjaciół oraz pseudo-odbicia świa­tła na pierwszym poziomie.

Gra wymaga szybkości i dokładno­ści. Wbrew pozorom nie jest nadzwy­czajnie dynamiczna. Po nabraniu wpra­wy i uzbrojeniu się w cierpliwość można dojść daleko.

Master

dla SS 01/94